" There is no psychiatrist in the world like a puppy licking your face"
Ben Williams

 

Oostenrijk september/oktober 2020

Biosphärenpark Nockberge

Neuschnee.
Het ons ons al een paar keer overkomen; een Wintereinbruch terwijl wij eigenlijk hopen op een Indian Summer. Een weekje wandelen in het fantastische wandelgebied Nockberge is zo mooi in een 'Goldener Herbst' maar ook dit jaar komt de winter (te) vroeg. Het is eind september 2020 en er valt 20-30 cm Neuschnee in de bergen. Gelukkig alleen boven de 1600 meter waardoor bijvoorbeeld de smalle Mautstraße naar de Kohlweißhütte gewoon open is. Dit is het startpunt van de Rother Nockberge wandeling 'Mirnock von Norden'. De Mirnock is een van onze favorieten, 12 keer eerder stonden we op de top. Vanaf de noordzijde hebben we deze 2110 meter hoge Nockberg echter nog maar één keer eerder bewandeld. Destijds was door boswerkzaamheden de Kohlweißhütte niet bereikbaar en startten we elders aan de Mautstraße op wandelpad nr. 182. Nu dus in de herkansing en met slechts 500 hoogtemeters een mooie opstarter alhoewel Rother wel schrijft: 'Den Mirnock sollte man nicht unterschätzen'. Ze doelen hierbij op de noordflanken die soms steil zijn. De dooiende sneeuw in combinatie met een ondergrond die nog niet bevroren is maakt het inderdaad een uitdagende wandeling mét 'Rutschgefahr'. We gaan nog net niet onderuit maar oefenen wel regelmatig de spagaat. Onze viervoeters zijn duidelijk in het voordeel, ze zullen daar zelf anders over denken want zij zakken soms tot schouderhoogte weg in de sneeuw en wij maar tot onze knieën. Het slagboompje onder aan het tolwegje opent bij inworp van vijf euro aan muntstukken. De wandeling start op het eindpunt van deze Mautstraße. Wij kiezen, per ongeluk, voor de klim via pad 184 in plaats van 183 zoals Rother het doet. Halverwege komen we daarachter. We dalen de windstille Mirnock daarom af via de 183 om zo alsnog de voorgestelde route van Rother te lopen. Wel maken we eerst een kort uitstapje naar de Rindernock, want die is in 10 minuten bereikbaar. Een nieuwe storing met neerslag dient zich nog diezelfde avond aan. We plannen dag twee daarom geen wandeling. We scoren per toeval in een sportzaak in Spittal een nieuw Rother gidsje: Kärntner Seen. Rond half vijf 's middags klaart het eindelijk op. Om toch nog even de benen te strekken lopen we het bospad omhoog vanaf camping Brunner naar het hoger gelegen dorp Glantz. Het zonnetje komt er zelfs bij dus lopen we door op deze 'Panoramaweg' met een paar mooie vergezichten over de Millstättersee. Hoe is het mogelijk; zo vaak bij Brunner gestaan niet wetende dat er zo'n fraai bospad loopt hoog boven Döbriach... we blijven ontdekken hier; tal van watervalletjes en door de vele motregen nog een bonus: de vuursalamanders laten zich massaal zien. We moeten gewoon opletten dat we er niet op stappen. In Döbriach nemen we de Alpe Adria Trail terug naar de camping. 

Indian Summer.
Na zo'n lange periode van neerslag lokt het hooggebergte niet echt. De webcam op de Nockalmstraße laat ons zien dat alles daar wit is. Voor lopen in de papsneeuw passen we want de temperatuur schiet omhoog. Die Indian Summer komt er dan toch? We kiezen de derde dag voor een geheel nieuwe route uit dat nieuwe Rother gidsje. Dat is het mooiste van die gidsjes; er staan wandelingen in die je zelf niet één twee drie zou plannen. Deze start in Millstatt aan de Millstättersee daar waar de Riegersbach uitmond in het meer en komt niet boven de boomgrens, we verwachten vandaag dan ook geen sneeuw op ons pad.
De route volgt eigenlijk continu de Riegersbach en heet de 'Millstätter Schluchtweg'. Eindpunt is de Schwaigerhütte. Rother begint met: 'In Kärnten ist man selten so allein unterwegs', tja, dan zijn wij al om. Het is een fraaie route door soms smalle kloven met enkele gezekerde passages. We moeten ruim 1000 hoogtemeters klimmen maar zien en horen ook het water van de Riegersbach datzelfde hoogteverschil overwinnen. Meestal als wildstromende kolkende beek maar ook hier en daar een waterval met als hoogtepunt de Herzogfall waar het water loodrecht tientallen meters de diepte instort. Vanaf het houten brugje bovenaan is het prachtig te aanschouwen. De route is nergens echt lastig voor de hondjes, Kate heeft nog de meeste moeite met de hoge opstappen van steenkorven bij de houten brugjes. Ook aan drinkwater is geen gebrek, pas voor de laatste kilometers verlaten we de Riegersbach naar de bemande Schwaigerhütte. De temperatuur is aangenaam en er staat nauwelijks wind. De dooiende sneeuw op de bergkam van de Millstätter Alpe lijkt heel ver weg. We hebben toch nog onze Indian Summer gekregen en genieten op het terras van goulashsoep en Kärtner Brett'ljause! De afdaling is dezelfde weg terug, we nemen weer de tijd want het stroomdal van de Riegersbach staat vol paddenstoelen. Na zeven uur inclusief pauzes staan we voldaan beneden aan de Millstättersee. 

Nockalmstraße.
De volgende dag lijkt er al flink minder sneeuw te liggen. We willen eigenlijk ook een paar wandelingen maken vanaf de Nockalmstraße want die is vaak gesloten als wij er zijn. In het verleden maakten we de fout om enkele malen een dagkaart te kopen van 19,50. Voor 32,= euro mag je drie weken gebruik maken van de Nockalmstraße, dat is eigenlijk absurd maar financieel veel aantrekkelijker. In het Biosphärenpark Nockberge ligt toch nog meer sneeuw dan we dachten. We parkeren bij Karlbad.
Hier start een mooie wandeling naar de Großer Königstuhl. Het is frisjes en het waait ook iets. We gaan voor plan B; een alternatieve ronde zonder bergtoppen. Evenwijdig aan de Nockalmstraße loopt een prachtig wandelpad naar Sacklhütte. Hier liepen we ooit tijdens een meerdaagse, toen was het zoeken naar markeringen. Nu niet meer, het pad is nu duidelijk gemarkeerd. Het loopt mooi tussen de Karlbach en de tolweg naar Sacklhütte. We staan even oog in oog met een reus van een edelhert. Een mannetje, op nog geen vijf meter afstand staart hij ons aan om vervolgens de benen te nemen. Bij Sacklhütte volgen we Stangbach stroomopwaarts naar de Schneegrubensattel. Maar liefst twee mogelijkheden zijn er voor een pauze, de Tangenerhütte en Stangalm. Iets voorbij Stangalm worden de markering steeds kariger. Dit pad wordt duidelijk niet meer onderhouden, het staat ook niet als gemarkeerd pad op de papieren kaarten. De voeten droog houden is geen sinecure, werkelijk overal stroomt water. Vanmorgen was er enige twijfel over de keuze van de schoenen maar nu zijn we blij met onze hoge waterdichte winterschoenen. Hier komen we niemand tegen, we horen wel telkens een edelhert burlen, het is bronsttijd. De eerste keer schrikken we ons een hoedje. Het pad, of wat ervan over is, volgt min of meer de Stangbach volgens onze digitale kaarten op de smartphone. Zo vinden we onze weg naar de Schneegrubensattel. We volgen dan de Kärtner Grenzweg naar Stangscharte en Stangboden. De sneeuwvelden worden talrijker en zijn een serieus probleem bij een steil stuk waar veel ingewaaide sneeuw ligt. Aan de luwe zijde heeft de wind grote sneeuwduinen gebouwd, ons pad ligt er ergens onder. Geen goed idee om dit over te steken, dit kan zomaar gaan schuiven. Er zit niets anders op dan er met een omweg omheen te lopen. Bij Stangboden nemen we pauze. Mensen zien we nog steeds niet. We horen de Stangbach beneden in het dal, een verdwaald alpenkauwtje en in de verte nog steeds dat edelhert... wat een wereld! Na de pauze naderen we snel de boomgrens, sneeuw vormt geen echt probleem meer, het smelt alleen dusdanig dat ons pad meer op een beekje lijkt. Na ruim vijf uur bereiken we Karlbad. 

Eisental.
'Durch ein Stück Nockwildnis' heet Rother's wandeling door het Eisental. Het betreft een steile wandeling door een dal zonder gemarkeerde paden bijna geheel onder de boomgrens. Het is onze vijfde wandeldag, aangezien we vandaag geen sneeuw willen zien gaan we voor deze route. We starten bij de Steigerhütte op 1481 meter in Leobengraben, op een dwarswegje van de Nockalmstraße.
Eindpunt is de Pfandlhütte verderop aan de Nockalmstraße. We proberen Rother's route te grofweg te volgen maar aangezien het nergens duidelijk is of er überhaupt een pad is laten we dat los. Het komt erop neer dat we de beek links volgen stroomopwaarts. Eén keer gaan we erover omdat de rotsen loodrecht uit de beek rijzen aan de linkerkant. We passeren onder andere twee mooie watervallen. De Outdooractive app is zeer gedetailleerd en een goed hulpmiddel. Alleen jammer dat we het eerste uur geen bereik hebben en de kaarten niet worden geladen. De Locus Maps Free app laat helemaal geen paden zien in het Eisental... die is vandaag nutteloos. We verlaten de beek later dan Rother en lopen verder stroomopwaarts. Het is er prachtig en we kunnen altijd teruggaan. Met de Outdooractive app zoeken we onze weg hogerop richting Pfandlhütte en pikken we Rother's route weer op. Bij de Jagdhütte zien we de Nockalmstraße en de Pfandlhütte. We gaan niet verder, dat voegt niets meer toe. Vandaag zijn we nog niemand tegenkomen, dat willen we zo houden. We lenen de tuinset bij de Jagdhütte voor onze pauze aan de zuidkant van het houten gebouwtje, in de zon, genietend van onze Indian Summer! De terugweg kiezen we voor Rother's alternatief. Eigenlijk is deze veel mooier. Deze route laat Outdooractive ook zien en zoeken is er niet meer bij nu we bereik hebben. We dalen af door een schitterend zijdal om halverwege weer uit te komen op de route van de heenweg, langs die mooie beek in het Eisental terug naar de Steigerhütte. Een heerlijke wandeling door een eenzaam dal waar we niemand tegenkomen en net als gisteren alleen de beek, alpenkauwtjes en burlende herten horen. 

Regen.
Als afsluiting kiezen we dag zes voor een bekende wandeling van de Prießhütte naar de Falkertsee. De weersverwachting is niet best, er is weer regen op komst. Hogerop hebben we niets te zoeken, de toppen zijn veelal gehuld in mist. Deze route hebben we een paar keer op sneeuwschoenen gelopen maar nu ziet het er heel anders uit. Ongeveer de helft van de wandeling regent het zachtjes. Onze hondjes krijgen hun regendekjes op en wij hijsen ons in de gore-tex. De motregen is jammer maar verhult de schoonheid niet van de dalen waar we doorheen lopen. Mayerlingalm is bijzonder fraai, de route maakt een grote lus door het dal, extra lang genieten dus. Kaplingalm is ongekend mooi en dat terwijl aan de andere kant van de berg skigebied Falkertsee is gesitueerd... wat een contrast en wat fijn dat we er niets van merken in het Biosphärenpark zelf. Als we op de kam een blik op het skigebied werpen besluiten we hier om te keren. Ook vandaag zijn we niemand tegenkomen. Een bezoek aan het skidorp voegt niets meer toe. Bovendien waait het pittig in het dal van de Falkertsee. We pakken onze pauze bij Ochsenalm en concluderen dat deze route een van onze favorieten is. Als de Corona pandemie geen roet in het eten gooit kon een terugkeer naar Nockberge wel eens vrij snel komen. De culinaire tip: de Fleischnudeln mit Sauerkraut van hotelrestaurant Lax in Ebene Reichenau... de beste tot nu toe.

kaart.PNG (110197 bytes)

Camping:
Camping Brunner am See.
A-9873 Döbriach
Millstättersee / Kärnten
Oostenrijk
Tel (0043)(0)4246/7189
Fax (0043)(0)4246/7189/14
office@camping-brunner.at
www.camping-brunner.at

Gidsen:
Rother Wanderführer Nockberge Nationalpark und Gurktaler Alpe ISBN 3-7633-4286-9
Rother Kärntner Seen ISBN 978-3-7633-4187-0

Kaarten:
Bad Kleinkirchheim Nationalpark Nockberge
Kompass (063) 1 : 25 000
ISBN 3-87051-070-6
Miltstätter See / Nockgebiet
Kompass (63) 1 : 50 000
ISBN 3-85491-069-x
Bad Kleinkirchheim-Nationalpark Nockberge-Milstättersee-Turracher Höhe-Radenthein
Freytag & Berndt (WK222) 1:50.000
Liesertal-Maltatal-Millstätter See-Spittal a.d. Drau-Nockalmstraße
Freytag & Berndt (WK221) 1:50.000


De gelopen routes:

[P] Kohlweißhütte 1600 m - (194) Mirnock 2110 m - (193) Rindernock 2024 m - (193) Kohlweißhütte 1600 m. (Rother Nockberge nr. 22)

Camping Brunner am See Döbriach 600 m - (Panoramaweg) Glantz 790 m - (Panoramaweg) Döbriach - (Alpe Adria Trail) Camping Brunner am See.

[P] Millstatt 590 m - Schluchtweg (193) - Herzogfall - Rauterfall - Hochrindlquelle - Schwaigerhütte 1623 m - zelfde weg terug (Rother Kärntner Seen nr. 45)

[P] Karlbad 1693 m (aan de Nockalmstraße) - Sacklhütte 1540 m - Tangenerhütte - Stangalm - Schneegrubensattel 2000 m - Stangscharte 2070 m - Stangboden 2080 m - Karlbad 1693 m.

[P] Steigerhütte 1481 m - ongemarkeerd langs de beek omhoog door het Eisental - 2x beekje van links uit zijdal oversteken - 3e beek niet oversteken maar links aanhouden op hoogtelijn 1850 m. naar de bron van de 2e beek - Jagdhütte 1890 m. Terugweg: bij de bron rechts van de beek 'pad' volgen weg van de beek - door/langs klein zijdal afdalen naar Eisental beek - zelfde weg terug langs de beek naar
Steigerhütte 1481 m.  (Rother Nockberge nr. 11)

[P] Prießhütte 1700 m. - (3) Graftschafteralm - (3) Mayerlingalm - (3) Ochsenalm - (3) Kaplingalm - (3) Falkertsee 1880 m. - zelfde weg terug.

 

[ klik hier voor alle foto's op één pagina ]

 

 

V01.JPG (123866 bytes) V02.JPG (128932 bytes) V03.JPG (113700 bytes) V04.JPG (97337 bytes) V05.JPG (104599 bytes) V06.JPG (121513 bytes) V07.JPG (128512 bytes)
V08.JPG (90406 bytes) V09.JPG (114068 bytes) V10.JPG (117922 bytes) V11.JPG (89351 bytes) V12.JPG (126519 bytes) V13.JPG (88181 bytes) V14.JPG (120942 bytes)
V15.JPG (113139 bytes) V16.JPG (127989 bytes) V17.JPG (119428 bytes) V18.JPG (132670 bytes) V19.JPG (79297 bytes) V20.JPG (110404 bytes) V21.JPG (130641 bytes)
V22.JPG (123514 bytes) V23.JPG (104549 bytes) V24.JPG (141090 bytes) V25.JPG (111302 bytes) V26.JPG (87967 bytes) V27.JPG (55053 bytes) V28.JPG (57215 bytes)