Voor een lang weekend Ahrtal kunnen ze ons altijd wakker maken. Het is juni, nog niet echt zomer maar wel prima weer om een paar lange wandelingen te maken in het Ahrtal. We zijn nog in de opbouwende fase met Fay en Bliss.
De afstanden worden steeds een beetje langer. De soms steile en stenige bergpaadjes in het Ahrtal zijn weer een prima training voor Fay en Bliss voor de serieuzere bergtochten die er vast en zeker aankomen. Nog niet eerder stonden we in de maand juni in het Ahrtal, Fay en Bliss stonden überhaupt nog nooit in het Ahrtal. Camping Zur Burgwiese in Mayschoß is voor de derde keer onze uitvalsbasis. Na aankomst, rond de klok van 18:00 uur, trekken we de wandelschoenen aan en gaan meteen op pad, dat is het voordeel van wandelen rond de langste dag. Via de wijngaarden rond Mayschoß en daarna de bekende Rotweinwanderweg lopen we naar Rech. Het pad door de wijngaarden wordt aan weerszijden geflankeerd door paars Slangenkruid en klaprozen, het vetkruid op de gestapelde muurtjes in de wijngaarden bloeit ook. In Rech ligt nog steeds een noodbrug, er is nog veel werk aan de winkel. We lopen richting Saffenburg, de ruïne op de heuvel bij Mayschoß. Op de wandelbordjes is de Ahrsteig- en het pad naar Altenahr- nog afgeplakt. Langs de Ahr wandelen is nog niet mogelijk. Ook de nieuwe spoorlijn lijkt nog ver weg, in 2025 zou de Ahrbahn weer operationeel moeten zijn maar of dat ook lukt is maar de vraag. Wij vragen ons af hoe het moet voelen om hier te wonen in de wetenschap dat overstromingen zomaar weer kunnen optreden.....Marienthal.
Hogerop in de heuvels is het wat dat betreft een stuk veiliger. Onze tweede wandeling plannen we aan beide zijden van het Ahrtal. In Dernau steken we de Ahr over. Vanaf de camping in Mayschoß zijn de wandelmogelijkheden prima. We beginnen met een bezoekje aan de Mönchberg met de Akropolis, een horecagelegenheid die beperkt open is. De keren dat wij er waren was het gesloten, zo ook vandaag.
De klim er naartoe is heerlijk steil omhoog. Een waarschuwingsbordje geeft de klim aan: 'steiler Bergpfad', prachtig. Onze route hebben we grotendeels door de Locus app laten maken, er zitten een paar onbekende paadjes in. Bij het uitzichtpunt 'Josef Marner Ruh' nemen we een koffiepauze met uitzicht op Dernau. Verderop, na een mooie boswandeling, doemt onderin het dal de Klosterruïne Marienthal op. De fotogenieke oude gebouwen, het mooie, op een binnenplaats gelegen terras en natuurlijk die heerlijke Flammkuchen zijn onweerstaanbaar. Natuurlijk strijken we hier neer om te genieten van die Flammkuchen en druivensappen. We hebben hier mooie herinneringen aan, binnen de muren van de ruïne hebben we talloze foto's gemaakt van Kate, Jools en Reese. Deze keer is het de beurt aan Fay en Bliss. Er moet nog wel geoefend worden, een fotomodel als Kate krijgen we wellicht nooit meer. Dernau is de volgende bestemming, de ijssalon die er voor de overstromingen was is nog niet terug helaas, net als het spoor en het station. Ook hier is het nog een triest aanblik in het dal aan de Ahr. Aan de overkant van de Ahr wacht de mooie klim naar de Krausberg met uitkijktoren en de Krausberghütte. Ook deze is tot nu toe altijd gesloten geweest als wij passeerden. Er is een speeltuin bij en men kan er per auto komen, misschien maar beter ook dat het nu gesloten is, het kan er vast druk zijn. In de bossen bloeien verschillende soorten Campanula, de soort met de grote kelken wordt 'prachtklokje' genoemd en daar is niets van gelogen. Het Rapunzelklokje, met de veel kleinere kelkjes, mag er trouwens ook zijn. Het Robertskruid, met de kleine rose bloempjes, is ook rijk vertegenwoordigd net als de gele hengel, een halfparasiet die leeft op de wortels van andere planten. Het laatste deel van de wandeling is hetzelfde als gisteren, via Rech en Saffenburg terug naar Mayschoß. Met 19 kilometer was het een mooi dagvullend programma. We hebben al met allerlei feesten in het Ahrtal gestaan: Weinfesten, Carnaval en Vaterstag.
Vaak gepaard met herrie en drukte op de camping. Dit weekend is het de beurt aan 'der Mannschaft' om af te trappen op het EK voetbal wat de Duitsers ook zelf organiseren. Aangezien ze de Schotten met 5-1 verslaan is het weer feest, de voetbalfans feesten door tot zonsopkomst. Tussen 5 en 9 uur is het wel muisstil, dat dan weer wel. Hoppipolla.
De volgende rondwandeling gaan we richting Altenahr waar we 's avonds ook een eetafspraak hebben, natuurlijk bij Assenmacher. Vanaf camping Zur Burgwiese is de Rotweinwanderweg richting Altenahr snel op te pikken. Het uitzichtpunt Ümerich nemen we ook weer mee, het pad er naartoe is steil en stenig, mooi oefenwerk voor Fay en Bliss. Het uitzicht op het Ahrtal is prachtig. De volgende bestemming, Burg Are, is duidelijk zichtbaar. Het heeft afgelopen nacht hard geregend. Fay dendert, zoals gewoonlijk, door de plassen. Ze wordt helemaal blij van door de plassen kliederen. 'Hoppipolla' zeggen we dan. Wat zoiets betekent als 'spingen in plassen' in het IJslands en meteen hebben we ook het gelijknamige nummer in ons hoofd van de bijzondere IJslandse band Sigur Rós. Op de Rotweinwanderweg is het druk met wandelaars en zo ook op Burg Are. We kunnen wel op ons gemak foto's maken van de talloze fotogenieke hoekjes op de ruïne. Fay, en vooral Bliss, gaan er al echt voor zitten.
We wandelen vervolgens door Altenahr waar sommige panden nog leeg staan. Het fraaie bergpad naar Teufelsloch is een favoriet bij ons. Ook de klim naar Horn aan de noordoost zijde via Michelskopp is dat. We nemen hier een 'bypass' aangezien het pad versperd is door bramen en brandnetels. Deze bypass is eigenlijk nog fraaier. Bij Michelskopp pauzeren we, daar staat een bankje met uitzicht over Altenburg en het voormalige campingterrein van Altenahr. Op de flanken van de Hornberg is het vooral Vingerhoedskruid wat de aandacht trekt. Op de Horn zelf en later Schrock is het nog twee keer genieten van de uitzichten over het Ahrtal. We nemen een alternatieve route richting Koppen, een pad dat niet is gemarkeerd maar waar wel weer veel Vingerhoedskruid bloeit. Het mooie topje Koppen slaan we over vandaag, we willen niet te laat terug zijn voor Assenmacher. Via het steile pad rechtreeks naar Mayschoß dalen we af. Het pad is overwoekerd door bramen en brandnetels.
Alleen nog berken erbij en we hebben BBB, stikstof is overal een probleem. Met hier en daar wat bulten van de brandnetels zijn we mooi op tijd terug in Mayschoß. Vanavond uit eten en dan morgen nog een wandeling, met topje Koppen erin opgenomen. Steinerberg.
Door de wijngaarden tussen Mayschoß en Laach slingert een keurig net gravelpad, langs fraai begroeide gestapelde muurtjes naar de Ahr. Bij Laach ligt een noodbrug die toegang verschaft tot de wijngaarden aan de andere zijde van de Ahr. Het is voor de vierde dag op rij heerlijk wandelweer. De klim naar Krähhardt is even zweten, de parkachtige hoogvlakte vinden we altijd weer bijzonder met uitzicht op Burg Are en Altenahr. Echt pittig is de klim naar Schrock vanaf de noordzijde, bijzonder steil en de handen moeten er soms aan te pas komen. In het bos staat weer veel Vingerhoedskruid in rose en soms wit. Onze bestemming is Steinerberghaus. Op het terras met grandioos uitzicht op de hoogste toppen van de Eifel is het door de wind net iets te fris maar we zijn binnen welkom met Fay en Bliss. We gaan voor Erbensuppe en Bergbrotzeit, een rijk gevulde plank met worst en kaas zoals de Brettljause in Oostenrijk. Via het altijd mooie en altijd rustige topje Koppen maken we ons rondje af terug naar Mayschoß. Wederom een mooie wandeling en een prima afsluiting van onze 23e trip naar het Ahrtal.
