Denemarken, Mols Bjerge, juni 2026
Lange afstandswandelingen.
De lange afstandswandelingen zijn momenteel favoriet. Na een start op de GR34, ons meerjaren plan aan de Bretonse kust, en de vierdaagse onlangs in de Harz, de Selketalstieg, is nu de ruim 80 kilometer lange Mols Bjerge Stien aan de beurt. Deze vierdaagse ligt in het gelijknamige nationaalpark in Denemarken. Vier etappes van elk net iets meer dan 20 kilometer waarvan twee als lus te lopen zijn.
De twee lussen zijn de Bjerg- en de Gåsehage etappe. De andere twee zijn de Kalø- en de Ebeltoft etappe. Qua logistiek scheelt dat twee dagen fietsen. De camping met alweer diezelfde naam, Mols Bjerge, ligt mooi centraal in het stille nationaalpark, we horen werkelijk alleen de vogeltjes fluiten.Bjerg etappe.
De lusvormige Bjerg etappe is een aaneenschakeling van heuvels met, ondanks de geringe hoogte, toch wel bijzondere uitzichten. Bijna rondom zijn op een paar kilometer afstand de inhammen van het Kattegat te bewonderen. Ebeltoft en de baai Ebeltoft Vig zijn duidelijk zichtbaar, daar liggen nog twee etappes in het verschiet. Aan de ander kant ligt Kalø Vig, dat gaan we morgen zien. Deze Bjerg etappe is met bijna 700 hoogtemeters nog best uitdagend. De netto looptijd is ruim vijf uur. De paden gaan afwisselend door de bossen en door glooiend landschap waar vaak koeien of paarden worden gehouden. Fay rolt door een koeienvlaai en is groen op haar rug. Aan de route staan hier en daar toiletgebouwtjes met stromend water, we poetsen Fay weer enigszins op. Na de douchbeurt rolt ze door een paardenvijg maar die is al behoorlijk ingedroogd en geeft geen vlekken meer, wat een viespeuk is het. Een klein uitstapje, maar wel in de route opgenomen en gemarkeerd, gaat naar de grootste ronde grafheuvel van Denemarken uit 3300 v. Chr: Poskær Stenhus. Aan het smalle pad er naartoe staan voornamelijk brandnetels, op de rest van Bjerg etappe is dat niet het geval, rozen en kamperfoelie zijn hier juist talrijk.
Tijdens de pauze komen de geelgors en de veldleeuwerik een kijkje nemen, ze komen heel dichtbij ons als we ze hebben herkend met de 'merlin bird id' app en de smartphone hun zang ten gehore brengt. Een mooie afwisselende wandeling door de heuvels met weinig bebouwing of verharde wegen.Kalø etappe.
Op het schiereilandje Kalø staat de middeleeuwse kasteelruïne van Kalø Slot uit 1313. Een weggetje met kinderkopjes van zo'n 600 meter lang en loopt er naartoe over een middeleeuwse dam. De Kalø etappe begint op de parkeerplaats bij de dam, de wandeling over de dam naar de ruïne is een extraatje wat we zelf toevoegen. Het maakt de start van de wandeling meteen spectaculair, Fay en Bliss kunnen naast het kinderkopjespad heerlijk door het water banjeren van Kalø Vig. De ruïne is toegankelijk via nieuwe trappen die mooi verdekt zijn aangebracht. Mooie uitzichten over de baai verzekerd. Arhus is wat minder, vooral de hoge industriegebouwen trekken de aandacht. Na een uurtje beginnen we aan de eigenlijke etappe, eerst de kust volgend en daarna door de bossen en landerijen naar het jachtslot Kalø, een vakwerk gebouw uit 1899. Afwisseling is er weer genoeg, bossen met meerdere grafheuvels, gravelwegen door akkerlanden en een stinkende varkensstal. Kejlstrup is een gehucht met een aantal fraaie vakwerkhuizen en een oude boerderij.
De wandeling eindigt met een paar heuvels in het gebied van de Bjerg etappe. Nog een korte fietsrit terug naar de camper en dan weer aanschuiven bij Restaurant Skovmøllen, net als gisteren. Een leuk restaurantje vlakbij de parkeerplaats waar de wandeling eindigt. Als ze eenmaal de bestelling opnemen gaat het snel, niet erg na een lange dag wandelen.Gåsehage etappe.
Ebeltoft is de startplaats voor de etappe over het schiereiland naar Gåsehage op de zuidpunt. Van het stadje Ebeltoft zelf hebben we hoge verwachtingen.
We gaan hier nog een aparte stadswandeling maken, de Gåsehage etappe neemt alvast een fraai deel voor zijn rekening.
Door smalle straatjes met kinderkopjes en schitterende vakwerkhuizen lopen we naar de havens. De Ebeltoft Skudehavn ligt vol met zeilbootjes, de haven zelf is omringd met de typisch Scandinavische rode houten huisjes; een genot om door te slenteren voordat we de al net zo fraaie kust gaan volgen; kilometers langs de waterkant met kiezelstranden tot het zuidelijkste puntje van het schiereiland Gåsehage. Fay heeft de dag van haar leven en kliedert in het zand en de aangespoelde waterplanten. Bliss is veel rustiger en slentert alleen door de branding als haar buik droog kan blijven. De stranden zijn zo uitgestrekt dat er nauwelijks mensen zijn, alleen bij de zandstranden met een parkeerplaats treffen we soms een gezin. Verder alleen wandelaars met dezelfde interesse als wij; genieten van de rust en ruimte die de Deense kust biedt. Het schijnt dat, waar je ook bent in Denemarken, de kust nooit verder weg is dan 30 kilometer, een interessant weetje tussendoor. Door de bossen lopen we naar het uitzichtpunt Skelhøj en daarna terug naar de parkeerplaats. Nu al zin in onze halve dag Ebeltoft die nog gepland staat, wat een leuk stadje is dat. Ebeltoft etappe.
De vierde -en laatste- etappe van deze Mols Bjerge Stien. De Ebeltoft etappe start op de parkeerplaats bij Femmøller. Ebeltoft zelf zien we vandaag slechts voor een deel, morgen het slotstuk Ebeltoft voordat we naar Nederland rijden. De etappe van vandaag gaat vooral over makkelijke paden en gravelwegen door bossen, waarvan er veel privé eigendom zijn, en over landerijen met vriendelijk glooiende heuvels. We passeren ook 'onze' fijne Mols Bjerge camping waar we met veel plezier hebben gestaan. Zo rustig als het op de wandelpaden is zo druk is het bij Ørnbjerg Mølle, er staat een watermolen (vakwerk gebouw), een voormalige school en een voormalige varkensstal. Bovendien is er een watertappunt en staan er shelters voor de wandelaars. Eigenlijk is het een klein openlucht museum. Het meertje Stubbe Sø is te bereiken over een perceel waarvan we denken dat niemand het ons kwalijk neemt dat we het betreden.
Er staat een vervallen gebouwtje, met een rieten dak, dat niet meer gebruikt wordt. Fay neemt nog maar eens en duik in het meertje. Aan het eind van de wandeling lopen we langs Ebeltoft Vig, ook hier neemt ons zeehondje nog maar eens een frisse duik. En Bliss.... die houdt het bij pootje baden. Ebeltoft.
In Denemarken hebben verschillende stadjes zogenaamde 'kløversti', vier wandelingen van verschillende lengte. Een zuil met een klavertje vier geeft de nodige informatie. Een stadswandeling door Ebeltoft door mooie straatjes met fraaie gevels biedt in ons geval de groene kortste route, we maken nog een klein uitstapje naar de 'Fiskerihavn', het vissershaventje met verreweg de meest fotogenieke bootjes van Ebeltoft. De Skudehavn eergisteren was al fraai met zeilbootjes en Scandinavische gebouwen er omheen maar de vissersbootjes en kades met visgerei zijn zowaar nog mooier. We zijn de markeringen van de kløversti al snel kwijt omdat er veel teveel te zien is. De mooiste straatjes in Ebeltoft zijn wat ons betreft: Adelgade, Juulsbakke Nedergade, Kirkgade en Overgade. Vooral het gedeelte ten zuiden van Det Gamle Rådhus spreekt ons aan, veel minder toeristen dan de omgeving van de Maltfabrikken. Verrassend is de Farvergården: een oude wolververij met woonhuis, stallen, werkplaatsen, tuin en een binnenplaats. Het is een dorpje op zich, een echt openluchtmuseum. De toegang is gratis en de hondjes mogen gewoon mee. Ebeltoft is zo'n stadje wat zomaar onze de top tien binnenstormt van bezienswaardige plaatsen.
