Duitsland, Fehmarn juli 2026
Kustwandelingen.
Het eilandje Fehmarn hebben we al een aantal keren overgestoken met de auto aangezien de ferry naar Denemarken vertrekt vanuit Puttgarden. Het is echter meer dan een doorreis-eiland, sterker nog; de kust is bezaaid met campings en Fehmarn wordt ook wel het zonne-eiland genoemd vanwege het hoge aantal zonuren. Met 2200 uur zon per jaar is het zelfs een van zonnigste plekken van Duitsland. Met een fris zeewindje erbij een mooie bestemming voor een lang weekend wandelen aan de kust.
Met opnieuw hitte in Nederland tijd om Fehmarn te gaan verkennen. In de Rother Wanderführer 'Ostseeküste, Schleswig-Holstein' staan een viertal routes op Fehmarn, allemaal aan de kust. Voor een eerste bezoek zijn de Rother Wanderführers altijd een prima leidraad, even de routes downloaden en gaan. Staberhuk.
Op de uiterste oostpunt van Fehmarn staat de vuurtoren waar de wandeling eerst naartoe gaat. Betaald parkeren kan bij Marineküstenstation Staberhuk. Het pad loopt bovenlangs over de kliffen maar die zijn niet heel hoog. We beginnen langs de zee tot vreugde van Fay. Na honderd meter wandelen kan ze al zwemmen en Bliss kan weer pootje baden. Rond de Staberhuk vuurtoren is afgesloten terrein, we bekijken hem op gepaste afstand. De 'variante' van Rother gaat nog een kilometer langs de kust en dat doen wij ook. Aangezien het grenst aan een akker met graan, en de combine onderweg is in onze richting, keren we op tijd om; de stofwolk ontwijkend. De wandeling volgt daarna continu de branding langs de parkeerplaats en dan in noordelijke richting naar Katharinenhof, soms loopt het lastig over de stenen en door de omgevallen bomen is het kruip door sluip door. Rother heeft in deze gids alleen 'blauwe' routes maar wij zien iemand die minder mobiel is hier nog niet lopen. In Katharinenhof lopen we over een privé terrein, we hebben het pas door als we er bijna over zijn en aangesproken worden. Het was niet de bedoeling dat we er passeerden met de hondjes.
Aan het eind staat een bord dat passeren voor onbevoegden verboden is maar de route gaat er toch echt langs. Nee, dan het terrein bij Marineküstenstation Staberhuk, dat is duidelijk met hoge hekken en waarschuwingen. Met het Duitse leger gaan we niet sollen. Markelsdorfer Huk.
Vlakbij camping Am Niobe staat het Niobe gedenkteken ter nagedachtenis aan de ramp met de Niobe, een zeilopleidingsschip van de Duitse marine. In 1932 verloren 69 van de 109 opvarenden hun leven tijdens een bui met valwind. Bij het gedenkteken starten twee Rother wandelingen; één in oostelijke richting en één naar het noordwesten naar Markelsdorfer Huk, het noordelijkste puntje van Fehmarn. Beide wandelingen volgen de kustlijn dus waterpret verzekerd. Als het aan Fay ligt doen we nooit meer iets anders. Het bewaakte strand bij Grüner Brink is verboden gebied voor hondjes, het betreft een iets drukker zandstrand. De kilometers kiezelstranden waar we met Fay en Bliss langs slenteren lonen ook veel meer. Alhoewel slenteren soms ploeteren is door zand en grind waar afzetten niet altijd gemakkelijk gaat.
In het vogelreservaat herkent onze merlin bird app onder andere de visdief, de kluut, de tureluur en de eider. Het strand van Markelsdorfer Huk naar de vuurtorens in Westermarkelsdorf is het rustigste deel. Het verschil tussen eb en vloed is 10 cm, niet iets om rekening mee te houden. Eigenlijk is het niets vergeleken met Bretagne...daar is het verschil plaatselijk 9 meter.Jimi Hendrix.
Op 6 september 1970 gaf Jimi Hendrix zijn allerlaatste openluchtconcert op het Open Air Love & Peace Festival op Fehmarn. Twee weken later, op 18 september 1970, overleed de legendarische gitarist in Londen. De wandeling nummer 51 van Rother gaat onder andere langs de 'Jimi Hendrix Gedächtnis-Stein' en start bij het watervogelreservaat Wallnau. Eerst maken we een rondje door het reservaat. Het mooiste deel van de wandeling is toch ook vandaag weer de kustlijn volgend naar het meest westelijke punt van het eiland. Het water is helder en het aantal strandgasten beperkt. De meest bijzondere strandgast is wel het bontbekpleviertje, deze vogel scheert over het water of rent op de kust. Zijn eentonige roep wordt meteen herkend door de merlin bird app. Ter hoogte van Flügge, waar ook een camping is, is het iets drukker.
De Flügger vuurtoren is van veraf al te zien en is op deze maandagmiddag gesloten voor publiek. Een uitstapje naar het havenplaatsje Orth geeft net dat beetje afwisseling wat een wandeling als deze nodig heeft want de weg via Püttsee terug naar de kust is niet het fraaiste stuk. Gelukkig sluiten we af met een kilometer kustlijn terug naar het reservaat. 
