" Heaven goes by favor; if it went by merit, you would stay out and your dog would go in "
Mark Twain

Spanje, Catalonië, Costa Brava, oktober 2023


Nazomeren. 
Het is herfst 2023, na een mooie nazomer duikelt de temperatuur een flink stuk en stijgen de neerslagkansen in Nederland en centraal Europa. Fay is inmiddels 7,5 maand oud, we willen er nog twee weken tussenuit en aangezien ze nog geen hele lange wandelingen doet vraagt ze Jools mee deze keer; gezellig! Voor het betere nazomerweer rijden we naar de Costa Brava, waar we in de lente van 2018 al een aantal mooie wandelingen maakten met Kate, Jools en Reese. We schaffen er een extra grote fietskar voor aan waar de twee Springers samen in passen. De kleine fietskar die we al hebben zal gaan fungeren als bagagewagen met onder andere onze rugzakken erin. Onderweg naar de Costa Brava maken we, als voorproefje, een stadswandeling door het Franse Carcassonne. We lopen door alle straatjes van het oude ommuurde deel van de stad. Het is best toeristisch eigenlijk maar ook wel heel erg fraai. Camping Las Palmeras bij Sant Pere Pescador is voorlopig onze uitvalsbasis aan de Costa Brava. Voor de eerste wandeling kiezen we nummer 40 uit Rother's Wanderführer Costa Brava. Met de fiets is het ongeveer 15 kilometer naar het startpunt van de wandeling. We fietsen zo dicht mogelijk langs de kust, onderweg komen we langs het Middeleeuwse stadje Sant Martí d'Empúries. Hier maken we eerst een korte wandeling door alle straatjes, we besluiten het bezoek met een half uurtje luieren op het strand waar hondjes eigenlijk niet toegestaan zijn. Het is heel rustig, wij zien het probleem niet zo. Deze wandeling hebben we alvast in de pocket, op naar de kustwandeling van Cala Montgó naar Punta Ventosa. We parkeren onze fietsen met aanhangers aan het strand en starten onze wandeling over de GR92 naar Punta Ventosa. Het pad is een echt bergpad, ruig en verlaten. Een prachtige oefening voor onze jonge Fay en -ook al is het een korte route- een uitdagende wandeling voor onze bejaarde Jools; 13,5 jaar is ze inmiddels maar ze heeft een hele bak ervaring natuurlijk. Het pad gaat op en af, langs afgronden en fraaie baaien naar het uitkijkpunt Punta Ventosa waar we nog een stel treffen; ze zijn potverdorie met de auto gekomen... en wij maar klauteren moet Jools gedacht hebben. We dalen af via hetzelfde pad, terug naar de fietsen. Via het binnenland fietsen we terug, de navigatie wil ons eigenlijk op een drukke autoweg hebben maar we negeren de aanwijzingen en rijden heerlijk ontspannen over gravelwegen terug via het wel heel fraaie gehucht Cinc Claus, hier lijkt de tijd stil te hebben staan. Na 32 kilometer fietsen en twee fraaie wandelingen is onze eerste dag aan de Costa Brava geslaagd. 

Flamingo's.
Het startpunt van Rother's wandeling nr. 39 ligt op ruim 8 km fietsen van camping Las Palmeras. Het is een makkelijke vlakke wandeling door een vogelrijk natuurgebied met de naam 'Parc Natural dels Aiguamolls de l'Empordà'. De grote parkeerplaats bij het informatiecentrum is bijna leeg, hier laten we de fietsen achter en lopen over keurige gravelpaden langs verschillende vogelobsevatiehutten naar Bassa del Matà, het verlaten zandstrand met beach club waar het 's zomers vast druk is. Het is 18 oktober en 28 graden. Op het strand is een koffiepauze met versnaperingen uit de rugzak bepaald geen straf. Fay en Jools vermaken zich daarbij ook prima aan de Middellandse-Zee kust. Het landschap tijdens de wandeling doet een beetje denken aan de Wieden, waar wij middenin wonen; meren, moerassen en rietkragen met één groot verschil: we kunnen vandaag vanuit een observatiehut een groep flamingo's bekijken. Qua afstand een prima wandeling voor Fay en Jools maar de kustwandeling van gisteren is veel indrukwekkender. We fietsen terug met een kleine omweg, de GIV-6216 voorrangsweg is niet fraai, we willen meer zien van de omgeving. Bij het informatiecentrum is een alternatieve fietsroute aangegeven naar Sant Pere Pescador, het is een kilometer of vijf om, de autoweg omzeilend. Via gravelwegen fietsen we ontspannen door landbouw- en fruitteeltgebied terug. Verkeer is er niet of nauwelijks op de gravelwegen, een enkele elektrische mountainbike rijdt er. Het binnenland aan de Costa Brava mag er zijn, dit smaakt naar meer. 

Gravelwegen.
Riu Fluvià mondt vlakbij de camping uit in de Middellandse-Zee. We hebben een fietsroute in de planning waarbij we het riviertje stroomopwaarts volgen en meerdere dorpjes passeren om eventueel te voet te bezichtigen. Als we de camping afrijden pakken we meteen de gravelwegen op richting Riu Fluvià. Het is een brede rivier dit laatste stuk richting de zee, we rijden er vlak naast. Valveralla is het eerste dorpje waar we stoppen, met alleen onverharde wegen zijn we al best even onderweg. Een vriendelijke local wijst ons erop dat we ook een rondje kunnen wandelen buiten het dorp. Eerst wandelen we door alle straatjes van Valveralla, ook hier zijn weer veel fotogenieke plaatjes. Als we in alle dorpjes zolang gaan ronddwalen wordt het een lange dag. We gaan nog wel de route buiten het dorp lopen, deze gaat door- en langs appelboomgaarden. Wat de local niet kon weten is dat onze Noordoostpolder, vlakbij de Wieden, vol staat met fruitbomen. Onze fietsrit gaat nu naar Vila Robau, nog kleiner dan Valveralla maar ook hier barst het van de fotogenieke huisjes, allemaal oud en opgetrokken uit natuursteen, er is geen plaats voor grote moderne kasten van huizen. Het fietsen is inspannend met fietskar over vaak erg slechte paden, soms lopen we een stukje, misschien moeten we mountainbikes meenemen de volgende keer. Sant Mori is de volgende bestemming, een langgerekt dorp, eigenlijk zijn het twee straten, we fietsen erdoor want de tijd tikt door. In het 'centrum' staan een paar zitbanken, we pauzeren eventjes. Het is er muisstil, net als in de andere dorpen. Via het fraaie Santa Eulàlia rijden we naar het piepkleine maar wonderschone dorpje Palau. Hoeveel van deze pareltjes liggen er verscholen in het achterland van de Costa Brava? En in heel Spanje dan? Het is bijna niet voor te stellen. Via Sant Miquel de Fluvià, Sant Tomàs de Fluvià en Torroella de Fluvià fietsen we terug naar Sant Pere Pescador. De hele fietsroute is slechts 40 kilometer maar door al het moois onderweg een dagvullende onderneming. De hondjes hoefden zich vandaag lichamelijk niet echt in te spannen maar een dagje in de fietskar is toch vermoeiend door de vele indrukken. Ze slapen de rest van de dag.

Eiffel.
Girona (Catalaans) of Gerona (Spaans) is een iets grotere stad die we gaan bezichtigen. De meeste bezienswaardigheden liggen vrij dicht bij elkaar. We rijden er met de camper heen, het is ook tijd voor een andere camping dus we combineren het één en ander. We maken een wandelroute en starten in Parc de la Devesa. Men is er bezig de kermisattracties af te breken, het park staat helaas vol trailers en vrachtwagens. Via Basílica de Sant Feliu en La Catedral de Santa Maria komen we bij Passeig de la Muralla, de oude stadsmuren. Deze zijn te belopen en het uitzicht op de stad is prachtig. Het gaat op en af over een smal pad en trappen. We volgen Passeig de la Muralla helemaal tot de rivier Riu Onyar, die dwars door het oude stadsdeel stroomt. Vanaf de stenen brug Pont de Pedra zijn de gekleurde gevels mooi te bewonderen, ze spiegelen fraai in de Riu Onyar. De rode stalen brug, Pont de les Peixateries Velles is ontworpen door Gustave Eiffel, die van de beroemde toren. Deze is veel mooier dan Pont de Pedra maar ook druk belopen. Laatste trekpleister is de Joodse wij El Call, met zijn smalle steegjes, bogen en veel gezellige terrasjes. We overnachten de komende tijd op camping Moby Dick in Calella de Palafrugell. Ook weer vlak aan zee met een paar Rother wandelingen vlakbij. 

GR92.
De eerste wandeling van Rother die we hier gaan lopen is nummer 45. Omdat de hele route zeker 3-4 uur duurt lopen we een deel, het mooiste deel denken we; langs de kust. We zetten onze fietsen en karren bij Faro de Sant Sebastià, de vuurtoren op de heuvel bij Llafranc. De route start in Tamariu, een klein dorpje met een bescheiden strand. Ook hier volgen we weer de GR92, de lange afstandswandeling langs de Costa Brava. Het begin is meteen een uitdaging, handen- en voetenwerk de steile rotsen op klauteren en ook nog de hondjes erop tillen. Daarna volgt een schitterend kustpad hoog boven de zee met grandioos uitzicht op de ruige kust en het strand van Tamariu. Het is heerlijk weer en met een graad of 23 in de zon lijkt het wel zomer. Een lange pauze op de bruinrode rotsen met kilometers uitzicht over de Middellandse-Zee ligt voor de hand. Het kiezelstrand Cala Pedrosa is de volgende bestemming, we dalen er steil naar af. De wandeling is afwisselend, nu verlaten we even de kust. Een bospad volgt en daarna gravelwegen langs wat (vakantie) huisjes. De vuurtoren Faro de Sant Sebastià is dan niet ver meer. Voordat we gaan fietsen nemen we het er nog even van, op een bankje in de zon hoog boven de baai van Llafranc is geen onaangenaam tijdverdrijf. Rother's route gaan door het binnenland terug naar Tamariu. We hopen op gravelwegen zodat we de rest van de route kunnen fietsen. Dat gaat eigenlijk best goed, een paar stukjes zeer steil op asfalt en verder redelijke gravelwegen. We steken de GIV 6542 over, de asfaltweg rechtstreeks naar Tamariu. Achteraf hadden we beter deze kunnen gaan volgen maar we willen graag de route van Rother afmaken. Dat gaat goed tot Puig Gruí, het hoogste punt op de route. Daarna worden de paden steeds smaller en steiler. We laten Rother's route los. Naast de fiets dalen we een paar honderd meter over steile wandelpaden af. Te voet prachtig om te doen, met fiets en kar bijna onmogelijk. De hondjes lopen zelf een stukje, dat scheelt enorm. Vanaf Puig Gruí is Tamariu misschien hemelsbreed 500 meter, we doen er wel een half uur over als het niet meer is. Het is een inspannend dagje al met al ondanks de geringe afstanden. 

Kleine stranden.
De GR92 is een mooie leidraad voor wandeltochten. Vanaf camping Moby Dick gaan we weer een stukje lopen van deze LAW. We pakken hem op bij Cap Roig, daar ligt in het verlengde van onze route nog een Rother wandeling die we op de bucketlist hebben staan. Het is een makkelijk pad, dit deel van de GR92, het is zondag en er zijn veel mensen op de been. Hoog boven zee lopen we richting het strand van Calella de Palafrugell. Een prachtig pad met een aantal tunneltjes en mogelijkheden om af te dalen naar zee. Dat doen we ook al vrij snel, er zijn voldoende plaatsen voor een lange pauze op de rotsen aan zee. Het plaatsje Calella de Palafrugell heeft een gezellige boulevard en de stranden zijn niet enorm groot. Ook de hoge flats ontbreken hier aan de kust. We pakken nog een lange pauze op een bankje met uitzicht op de Middellandse-Zee. Het is aangenaam weer, graadje of 21, half bewolkt; heerlijk. We lopen door tot het strand van Llafranc, hier verlaten we de GR92 en lopen de kortste weg terug naar de camping via Sant Pere de Calella de Palafrugell, het hagelwitte kerkje midden in het dorp. Alweer een hele fijne korte wandeling. Fay wil wel verder maar mag niet verder, Jools mag wel verder maar wil eigenlijk niet eens verder. 

Fotogeniek.
Het dorpje Pals schijnt erg mooi te zijn, we fietsen er heen vanaf Calella de Palafrugell. De terugweg gaan we langs Begur om daar ook een stadswandeling te maken. De drukke weg van Palafrugell naar Regencós vermijden we via rustige gravelwegen. Van Regencós naar Pals is het prima fietsen. Pals zelf is zó bijzonder mooi dat we er veel te lang rondhangen. Het is een wirwar van stegen en straatjes met poortjes en talrijke binnenplaatsjes, de één nog fotogenieker dan de ander. Alle straatjes van Pals zijn prima te lopen in één wandeling, al met al klokken we maar 2 kilometer. Uitzichtpunt Mirador Josep Pla leent zich uitstekend voor een pauze. Als we rond zijn begint de tijd al te dringen, Begur is groter dan Pals en de fietsrit er naartoe is er weer een in de categorie onmogelijk. We lopen een stuk door mul zand naast de fiets. Zelfs de electrische mountainbikers die ons inhalen moeten eraf. De fiets duwen met een aanhanger is een serieuze workout, helemaal in dit terrein. We laten Jools en Fay even uit de aanhanger, dat scheelt 40 kilo. Fay vindt dit tot nu toe de leukste tocht. Ze rent als een gek heen en weer over het stoffige zandpad. Als we eindelijk weer kunnen fietsen op betere gravelwegen zijn we er eigenlijk wel klaar mee. We fietsen om Begur heen om er toch nog een glimp van te zien, pakken een terrasje en laden ons op voor de laatste 10 kilometer fietsen. Dit is voornamelijk bergaf over asfalt dus dat valt mee. Fietsen viel niet mee vandaag, de stadswandeling door Pals was prachtig. Van Begur hebben we niet veel gezien.

Tapas. 
De eilandengroep Illes Medes voor de kust van l'Estartit zagen we al vanaf uitzichtpunt Mirador Josep Pla in Pals. Het trekt vooral veel duikers en snorkelaars aan, maar ook wandelaars kunnen er terecht. Ten noorden van l'Estartit ligt een wandeling van Rother. Vandaag gaan we een korte wandeling maken, alleen het begin van Rother's route heen en terug. Een kilometer of 3-4 is de bedoeling. Aan de jachthaven is voldoende parkeergelegenheid en de route is gemakkelijk op te pakken. Het gaat steil omhoog naar uitzichtpunt Cap de la Barra. Daarna dalen we af door de bossen naar Cala Calella, een mooie baai waar de golven op de rotsen beuken en waar we niemand meer treffen. We nemen een lange pauze. Eigenlijk vinden we het wel welletjes voor vandaag, we moeten nog weer klimmen en willen juist rustig aan doen. We houden het bij 3,5 kilometer wandelen. Het terras van Corb Marí aan de haven aan het eind van een doodlopende weg nodigt wel heel erg uit. Voordeel van een toeristisch plaatsje als l'Estartit is dat we op Hollandse tijden terecht kunnen voor eten. In dit geval heerlijke tapas. 

Gouden driehoek.
In het binnenland van de Costa Brava liggen nog een paar dorpjes cq. stadjes die zeer de moeite waard zijn volgens de geraadpleegde bronnen. Er wordt geschreven over de zogenaamde gouden driehoek; drie middeleeuwse stadjes waar de tijd heeft stilgestaan. Het gaat dan om Pals, Palau-Sator en Peratallada. Ze liggen niet ver uit elkaar, qua afstand zouden ze alledrie in één dag makkelijk kunnen worden aangedaan. Onze ervaring is dat we dan het tweede en derde stadje tekort zouden doen. Pals hebben we al gezien, het is tijd voor de kleinste -en minst populaire- van de drie: Palau-Sator met slechts een paar honderd inwoners. Het stadje is gebouwd om een kasteel. Het netwerk van straatjes is net een slakkenhuis. Om ze allemaal te bekijken is niet eens zoveel tijd nodig. We parkeren gratis aan de zuidzijde van het stadje en lopen in minder dan twee kilometer alle straatjes. Het is weer zo'n aangename korte wandeling waarbij we blij zijn met digitale fotografie. Als we hier analoog rolletjes zouden volschieten zou het een kostbare geschiedenis worden. Jools vind vooral de katten interessant, nog niet eens zozeer de katten zelf maar hun voerbakken des te meer. Ook in dit stadje staat nog veel in bloei, de rode of roze bourgainvillea is rijk vertegenwoordigd. Een kolibrievlinder gaat de bloemen langs maar laat zich moeilijk fotograferen. Een hele fijne korte wandeling door een bijna toeristenloos stadje, een aanrader. 

Afgronden. 
De Rother wandelingen aan de kust over de GR92 zijn in trek bij ons. We hebben een blauwe, dus niet al te zware, wandeling geselecteerd waarbij we niet hoeven te fietsen. Dat kan ook even niet want de remmen doen het niet op één van de fietsen, deze staat bij de fietsenmaker. Rother nr. 44 start en eindigt op het strand Platja de Rocá. Parkeren is vlakbij het strand mogelijk en eten ook, alleen nog eventjes naar Punta de la Creu lopen en terug. Het pad is zeer gemakkelijk, bijna overal verhard en een muurtje scheidt ons van de soms heel diepe afgronden. Fay is een heel rustig hondje gelukkig; een wildebras zou zo op -of over- het muurtje kunnen springen. Een aantal kleine strandjes nodigen weer uit tot pauzeren, dat doen we natuurlijk ook. Jools mag graag de branding in lopen terwijl Fay de golven nog best spannend vindt. Ze rent voor de golven uit het strand op. De grotere stranden waar de route over of langs gaat zijn verboden gebied voor honden, niemand trekt zich daar iets van aan en er wordt niet gehandhaafd in deze tijd van het jaar. We passeren onder andere een nudistenstrand maar het geringe aantal badgasten heeft gelukkig gewoon een broek aan. We hebben aan één kant steeds zicht op de zee, aan de landzijde staan best wat huizen met een uitzicht waar we jaloers op kunnen zijn. De hoge roodbruine rotsen rijzen spectaculair op uit de Middellandse-Zee.

Woeste zee.
Tijd voor de laatste kustwandeling; we gaan een stuk van Rother's wandeling nummer 46 lopen. De fietsen, met nieuwe remblokjes, parkeren we op de grote parkeerplaats bij Cala Castell. Onze wandeling start op Cap Roig, daar laten we de camper achter. Het wandelpad is geweldig mooi, de vergezichten zijn weer om in te lijsten. In de verte, een kleine kilometer uit de kust, ligt een eilandengroepje; Illes Formigues. Op de grootste staat een vuurtoren. Het pad is ruig, gaat op en af en de afgronden zijn soms heel diep. We dalen af naar een klein strandje waar we een lange pauze nemen. De route gaat daarna door een gat in de rotsen verder een stuk via trappen omhoog en weer naar beneden. Nu lopen we echt op zeeniveau met loodrecht opgaande rotsen rechts en de zee links. Er volgt een spannend stuk waarbij we de schoenen uit moeten trekken om droog over te komen. Het water staat wel erg hoog en de golven gaan flink tekeer tegen de rotsen. We helpen Jools en Fay even door ze een stukje te tillen en droog op de op de rotsen te zetten. Een stukje zwemmen is geen optie voor ze met zo'n woeste zee. Verderop lopen we noodgedwongen door de branding, er is simpelweg geen andere optie. Jools en Fay krijgen nu wel de volle laag, ze halen beide een nat pak. Het is 27 graden, dus geen probleem. Fay vind de rollende golven nog best spannend maar dit deel is er geen ontkomen aan. Deze laatste kustwandeling is meteen de meest uitdagende. We kunnen mooi oefenen met Fay. Op het strand Cala Castell nemen we nog een pauze voordat we beginnen aan de fietsrit. De kortste route met de fiets is maar 5 kilometer maar we rijden om over bijna vlakke gravelwegen via Palafrugell. Die korte fietsroutes kennen we onderhand wel, dat zou weer lopen naast de fiets worden op paden waar de gemiddelde mtb-er zenuwachtig van wordt. Het venijn zit 'm bij deze rit in de staart; de klim naar Cap Roig is gemeen steil maar we blijven in het zadel. 

Peratallada. 
Er rest nog één stadje uit de gouden driehoek, dan is de cirkel rond. Peratallada is het slotstuk van onze trip naar de Costa Brava. Ook dit stadje staat bol van de fotogenieke plaatjes. Het is wel veel toeristischer dan Palau-Sator en er is meer horeca met terrasjes. Een foto zonder toerist is lastiger maar niet onmogelijk. Bij Magdaleneria Cal Tuset nemen we pauze op het kleine terrasje. Koffie met natuurlijk een magdalena, de Spaanse muffin variant. Jools en Fay worden ook bediend met een bak fris water, fijn want ook vandaag is het weer 25 graden. Dit leuke kleine winkeltje zit in een rustig doodlopend straatje met plein. De eigenaresse weet ons te vertellen dat het nu, in oktober, rustig is maar dat het in augustus een gekkenhuis kan zijn. We nemen nog een doosje van zes magdalena's mee voor onderweg. Als we alle straatjes hebben bekeken zit het erop. Tijd om richting Nederland te rijden, volgens de weersvoorspellingen wordt de komende week nat en maximaal 13 graden..... 

 


Campings:

Camping Las Palmeras
Carretera a la playa s/n, - 17470
Sant Pere Pescador - Girona - Costa Brava

Camping Moby Dick
Costa Verda 16-28, - 17210
Calella de Palafrugell - Girona - Costa Brava

Gids:

Rother Wanderführer Costa Brava.
ISBN 978-3-7633-4328-7

App:

Locus Maps met gedownloade gpx files van Rother.

De gelopen routes:

Stadswandelingen:

Carcassonne (Frankrijk)
Sant Martí d'Empúries
Valveralla
Girona
Pals
Palou-Sator
Peratallada

Kust- en natuurwandelingen:

Cala Montgó - Punta Ventosa - Cala Montgó
Parc Natural dels Aiguamolls de l'Emporda
Tamariu - Cala Pedrosa - Faro de Sant Sebastià
Calella de Palafrugell - Llafranc via GR92
l'Estartit - Cala Calella - l'Estartit 
Platja de Racó - Punta de la Creu - Platja de Racó
Cap Roig - Platja de Castell.

[ klik hier voor alle foto's op één pagina ]