Our perfect companions never have fewer than four feet."
Sidonie Gabrielle Colette

 

Verhaal van Tanja en Jeppe (de Schapendoes)

(Ingezonden door Tanja Rozendal)

Hallo Ageeth, Marco en andere lezers,

Wij, gezin met 2 kinderen en een hond gaan al jaren op vakantie door Europa, met tent en/of campertje. Voorheen lieten we de hond bij een goede oppas achter, zodat we niet “gebonden” waren. We houden ervan om naast stevige wandelingen in de omgeving ook hier en daar een mooi stadje te bekijken en een terrasje te bezoeken. Nu alleen onze zoon nog meeging op vakantie leek het ons voor hem leuk om behalve zijn computer(!) ook de hond mee te nemen. Een heel experiment. Onze hond is namelijk een balorige Schapendoes van 2 jaar oud. Laat graag van zich horen en kan geweldig goed luisteren……als ie zin heeft…..

Duitsland: 
We zijn eerst naar Rothenburg ob der Tauber gereden, iets onder Wurzburg. Een kleine stadscamping op loopafstand van het prachtige middeleeuwse Rothenburg. Het wandelpad naar het stadje loopt langs de Tauber, een mooi riviertje waar Jeppe hier en daar in kan afkoelen. Wel lekker na zo’n warme stadswandeling met heerlijke luchtjes van verschillende worstenmakers. Op deze camping staan veel mensen die na een paar dagen verder trekken, er is dus veel verloop en er staan veel campers. Wat wel heel leuk was dat er vlak achter de camping een groot grasveld is met water, waar de hond heerlijk kan rennen. Toen wij er stonden waren er meer honden op de camping dus de baasjes maakten afspraken zodat ze samen konden rennen. Het was ook prima wandelen in de heuvelachtige omgeving. Mooie open bospaden waar de honden goed los konden.

Oostenrijk:
Na een paar dagen zijn we naar ons tweede plekje gereden want het plan was: bergwandelen in Oostenrijk. We vonden een leuke kleine camping bij Ramsau vlakbij de Dachstein. (zuidgrens Steiermark, noordgrens Karinthië) Fijne rustige plek, met heerlijk vrij uitzicht over het berglandschap. De eigenaren van de camping zijn Nederlanders die van de hele omgeving de mooiste wandelingen kennen van zeer zwaar tot “makkie” Wij waren blij dat we de hond als “beperkende” factor hadden want ze stuurden de gasten graag naar de spectaculairste klettersteig-plekken, hoe hoger hoe mooier. Echte sportieve liefhebbers dus met….2 Bordercollies! Vanaf de camping kun je om te beginnen, je mooi warmlopen over de vele langlauf-routes die er zijn. 
Ook kun je vanaf de camping in 15 minuten naar een busstation lopen vanwaar je de bus, al slingerend, omhoog kunt nemen naar de Bachlalm 1450 m. (Alpenmarmotten). Vanaf daar kun je weer terug naar de camping lopen via een heel mooi wandelpad met vele uitzichten. Soms tussen koeien en paarden door want die lopen vrij rond. Wel belangrijk om je hond dan goed bij je te kunnen houden want onze ervaring is dat deze dieren een loslopende hond liever zien vertrekken of anders zo nodig even helpen te vertrekken. Ging trouwens prima met Jeppe, hij liep rustig met ons mee. Een andere mooie ervaring was de gondelbaan naar de gletsjer van de Dachstein op 3000 meter hoogte.  Voor Jeppe ook een indrukwekkende dag want in een volle kabelbaan incl. de nodige klaphekjes en de vele mensen met stokken en bagage is even wennen. Wij kregen de tip om de hond gewoon klem tussen je benen te laten zitten of staan. Naast Jeppe waren er nog enkele honden. Grote ijsvlakte waar werd gesnowboard en geklommen langs de steile wanden. Er is een wandeling uitgezet, met ook hele stukken waar je over de rotsen kunt klimmen. De sneeuw was een feest voor hem, heerlijk schuiven en gek doen. Loslopen kon prima en we kregen als stank voor dank nog een babyluier van hem geapporteerd….verder was hier niet veel op te halen voor de baas. Ga wel op een mooie heldere dag, vraag op de camping naar de berichten. Zeker op deze hoogte stel je als mens (en hond) niets voor. Ga op tijd zodat je niet teveel door het smeltwater moet waden.

We zijn de Silberkarklamm ingeklommen en een wandeling bij Rohrmoos: Wildewasser, met touwbruggen en veel trappen. De laatste is voor de hond niet zo geschikt maar wij hebben ons opgesplitst zodat we alle 3 de route konden lopen. Wat ook erg leuk was: de wandeling op een sombere dag via de langlaufroute naar Ochsenalm waar we lekkere Kaiserschmarren hebben gegeten. Dit was de enige dag dat we veel regen hadden en het ook koud was. Jeppe was tot op zijn huid nat en we hebben hem warm moeten rossen met een handdoek, zo lag hij te rillen.

Onze ervaringen zijn dus goed, het is erg leuk om met een hond te wandelen en te zien hoe behendig hij vooruit loopt. Jeppe hield ons erg goed in de gaten, wachtte op een bepaalde afstand en weer samen verder. Dat is een voordeel van de Schapendoes: de club MOET bij elkaar blijven. Wij vonden het erg handig om een tuigje voor Jeppe te hebben zodat we hem af en toe even konden vasthouden, laten zakken of ophijsen als het pad erg steil was.. Geeft ook een veiliger gevoel dan alleen een riem om zijn nek. Ik bond hem vaak aan me vast zodat ik handen en voeten kon gebruiken De voetzolen van Jeppe hebben het goed gehouden, maar we wandelen in Nederland ook veel dus misschien scheelt dat. Met het vee ging het prima. Eenmaal kwam een paard van een kudde erg dichtbij mij, al achtervolgend, duwend, terwijl ik Jeppe bij me had aan de lijn. Ik heb Jeppe toen losgelaten zodat hij snel weg kon. Paard rende er even achteraan (spannend) en ging toen al snel terug naar zijn kudde. Jeppe zat wat verderop op ons te wachten. Jeppe heeft zich prima gedragen. Wel af en toe blaffen als we op de camping waren. Dit werd meer, naar mate we langer op dezelfde plek stonden. We deden hem dan in de (open) camper zodat hij niet alles zag. Maar ja, als er iemand op onze plek kwam voor een praatje……

We merken nu een klein half jaartje later, al wel dat er meer rust in hem komt dus de leeftijd zal wel meespelen.
Volgende keer gaat ie weer mee! 

Oene, Tanja, Jorrit en Jeppe.

 

 

 

Uw vakantie verhaal ook op deze site?
mail ons tekst en foto's