A dog has the soul of a philosopher. "
Plato

 

Verhaal van Anthony en Dixie

(Ingezonden door Anthony)

Daar we in Zuid Frankrijk wonen tussen de Pyreneeën en het Montagne Noir, was de keus waar te wandelen niet zo groot. Klein beginnen; een tweedaagse trektocht over het Montagne Noir. Beginnen waar we wonen in Carcassonne op 100m, over de Pic de Nore 1200m en aan de andere kant naar beneden in Mazamet op 300m.

Van te voren veel informatie ingewonnen over het lopen met de hond. Vreemd genoeg weinig in het Frans gevonden, maar hoera genoeg in het Nederlands. 

Dixie is al een fanatieke wandelaar, maar toch een paar dagen laten wennen aan een tuigje en een rugzak. Hij weegt 40 kilo een ik calculeerde zijn eten per dag op een kilo brokken per dag. Ik heb mij nog niet verdiept in lichtgewicht maaltijden voor de hond. Ik hoop dat ze bestaan! Toch, net als voor mezelf , een extra kilo mee voor als het anders loopt als voorzien. Dus 3 kilo in zijn rugzak. Goed om mee te beginnen dacht ik. 



Onderweg bleek zijn rugzak absoluut geen probleem te zijn. Het tuigje liet het echter afweten; fabricatie fout… Erg lullig om dan te bedenken dat je geen alternatief bij je hebt. Dus de volgende keer in ieder geval een reserve collier. Met naaigaren wat ik altijd in de zak heb zitten kon ik het verhelpen. Ook de rugzak bleek meer te zijn voor de show dan voor het gebruik… Blijkbaar is duurkoop de beste koop… Het tuigje onder een rugzak is niet echt een succes. Lichte schaafplekken was het gevolg. Maar Dixie liet zich daardoor niet de pret onthouden en heeft daarover niet gezeurd. 

Spannend was echter de temperatuur; Hier wordt het gauw erg warm ( tussen de 30 en de 40) en Dixie liet dat blijken. Hij zocht elk stukje schaduw op om in te lopen, en de consumptie van water was gelijk aan die van mij. Dus de volgende keer mag hij ook water meenemen. Nu was het rekenen met water. 

Aan het einde van de dag bleek dat hij last had van zijn linker voorpoot. Dat deed mij besluiten mijn vrouw op te bellen om hem te halen. Net als ik was hij bekaf. De volgende dag heb ik de tocht afgemaakt. Toen ik thuis kwam was hij in goede conditie thuis, alleen nog wat last va zijn poot. Toch even naar de dierenarts ermee. 

Hoewel het anders is gelopen als dat de bedoeling was. Ben ik erg enthousiast over het lopen ermee. Dit krijgt nog zeker een vervolg. In één dag erg veelgeleerd over de hond en mijzelf en over de uitrusting. Ook het nut van hondenschoentjes zie ik erg in…


Even twee foto’ s van Dixie.


Anthony

Carcassonne

France

 

Uw vakantie verhaal ook op deze site?
mail ons tekst en foto's