"  There is no psychiatrist in the world like a puppy licking your face. "
Ben Williams

 

Verhaal Birgit en Bluey (de Australian Shepherd)

(Ingezonden door Birgit Oelkers)

Bluey in Engeland

Drie weken met hond en auto in Engeland. Lekker wandelen in Yorkshire Moors, Yorkshire Dales en de North Pennines (oostelijk van Lake District). Bluey, mijn Australian Shepherd, vond het allemaal geweldig. Ik ook, maar pas nadat we de belangrijkste hobbels achter de rug hadden: de grens en de overtocht naar Engeland. Waar moet je allemaal rekening mee houden als je met hond naar Engeland wilt?

De grens en de overtocht

Als hondeneigenaar weet je natuurlijk dat je minimaal acht maanden van te voren met plannen moet beginnen als je naar Engeland wilt.  Controleer erg goed of je dierenarts ook daadwerkelijk alle punten en komma’s in het pasport ingevult en werk alle stappen keurig volgens schema af. Laat bijvoorbeeld de ontworming en anti-vlooienbehandeling echt tussen 24 en 48 voor het inchecken doen. Is het 49 uur geleden, dan mag je niet inchecken.
Gelukkig hoef je het grootste deel van deze bureaucratische molen maar één keer te doorlopen. Als je alles netjes bijhoudt, is het bij de volgende reis al een stuk eenvoudiger. 

Ik heb de overtocht met Stenaline gedaan van Hoek van Holland naar Harwich. De hond moet dan in de auto beneden op het parkeerdek blijven. Je mag er zelf niet bij blijven, maar je kunt er tijdens de overtocht wel 2x met iemand van de crew gaan kijken. In totaal moet je hond minimaal 5 uur in de auto kunnen blijven: tijdens de autoreis naar de boot, 1 uur van te voren inchecken,  4 uur overtocht plus een stukje rijden in Engeland voordat je ergens komt waar je met hem kunt gaan wandelen. Hij moet er overigens ook tegen kunnen dat om hem heen autoalarms afgaan, want dat gebeurt zodra de boot gaat varen.

Wandelen 

In Engeland mag je in zo goed als alle gebieden met hond lopen (behalve op de meeste stranden, tenminste in het Oosten van Engeland). Ik had erg veel plezier aan de wandelboekjes van ‘Pathfinder guide’. De beschrijvingen zijn erg duidelijk, ze geven de wandeltijd ruim aan en bij het lezen krijg je een goed idee van het type wandeling. Ik heb soms ook alleen een deel van een grote wandeling gelopen, bijvoorbeeld tijdens een autorit, zodat ik Bluey zonder dat ik eerst lang moest zoeken een uurtje kon uitlaten op een mooie route.

Stiles

In Engeland heb je bijna overal ‘right of way’: het recht om overal te wandelen. Veel wandelroutes lopen dan ook door het (wei)land van boeren en overal vind je ‘stiles’: opstapjes waarmee je over hekken en muurtjes kunt klimmen. Je hebt ze in allerlei soorten en maten: ladderstiles, stonestiles, simpele stiles, maar ook squeezing stiles en kissing gates. Heel soms kom je ook een ‘dogstile’ tegen: waarbij je twee planken omhoog kunt trekken zodat je hond eronder door kan. Grote honden zoals Bluey (52 cm) kunnen met een beetje hulp over sommige stiles makkelijk heenklimmen. Ook krijgen ze er natuurlijk handigheid in.  Vooral stonestiles zijn goed te doen. Sommige andere stiles, vooral de simpele met twee smalle kruiselingse plankjes vergen behoorlijk wat tilwerk. Als je met z’n tweeën bent lukt dat ook wel. Het is handig als de hond een tuigje aan heeft, dat biedt wat meer stevigheid bij het tillen.

Koeien

Een ander wandelfenomeen vond ik de koeien. Normaal gesproken let ik niet eens op koeien in een wei en loop er gewoon doorheen. Maar ik heb nog nooit zulke strijdbare koeien meegemaakt als in Engeland. Ze waren extra alert omdat ze met kalfjes liepen en, aangezien het augustus was, stond er vaak ook nog een stier in de wei. Met hond ben je voor koeien behoorlijk interessant en, een potentieel gevaar voor de kalfjes (hoe kleiner de kalfjes, hoe beschermender de moeders natuurlijk zijn). Als er een stier in de wei is kan het gebeuren dat de koeien hem op pad sturen om de ‘indringers’ te verjagen. Uit zichzelf komen de stieren niet zo snel op gang. Eén keer  werden Bluey en ik door een kudde koeien met kalfjes (gelukkig geen stier in de wei) achternagezeten en zijn we tenslotte over een muurtje gesprongen om ons vege lijt te redden; ‘free adventure’!

Riem en andere zaken

In de meeste wandelgebieden mag je hond vrij lopen, weilanden uitgezonderd. Hij moet wel altijd in je buurt en onder controle zijn. Terecht, want overal lopen schapen rond. In sommige bosgebieden en velden kwam ik bovendien zoveel fazanten en patrijzen tegen dat het wel een kippenhok leek. Als je hond niet echt jachtproof is kun je hem daar dus beter aangelijnd houden. Vergeet niet genoeg poepzakjes mee te nemen. In steden is het poep opruimen sowieso verplicht maar ook bij het beginpunt van wandelingen staan vaak borden.Zo goed als overal zijn beekjes, water hoef je dus niet mee te zeulen. 

Accommodaties

Ik heb de B&B adressen waar ik gelogeerd heb allemaal op internet gevonden. Waar mogelijk heb ik een kamer beneden geboekt, lekker makkelijk. De meeste adressen kan ik ook echt aanbevelen (zie overzicht hieronder). Overal was Bluey welkom, sommige eigenaren waren zelfs echt gek op honden. Houd er rekening mee dat er overal tapijt ligt, zelfs in de badkamer. Het valt niet mee om dat schoon te houden als je net terug komt van een modderwandeling. Neem dus genoeg handdoeken, dekens, borstels en kranten mee en als je hond soms veel gras eet (en dat zoals Bluey een keer deed ’s nachts uitbraakt) misschien zelfs tapijtschuim. In de ontbijtruimte mocht Bluey bijna nooit mee. Dan heb ik hem of in de kamer gelaten of in de auto gezet.

Openbare gelegenheden

Tja, en hier kom ik op het enige minpuntje aan het reizen met hond in Engeland. Probeer maar eens om ergens te gaan eten en je hond mee te nemen. Forget it! Zelfs niet in pubs, vaak zelfs niet in pubs waar ze geen eten serveren. Als je mazzel hebt is het mooi weer en kun je buiten in een van de veel voorkomende ‘beergardens’ eten. Je mag met hond trouwens ook de meeste winkels niet in, of het nou boekhandels of ijzerwinkels zijn.

Maar alles bij elkaar was het een heerlijke vakantie met hond. We komen zeker nog een keer terug. Bijvoorbeeld voor de Pennineway, Engelands langste afstandswandelweg van 412 km….

Dus: wordt vervolgd!

Overzicht accommodaties

York
Bull lodgeYork, 
37 Bull lane
e-mail: stay@bulllodge.co.uk
http://www.allukhotels.com/en/england/north_yorkshire/york-hotels/hotel-ah-112845.html
(kamer bg, adres in de buurt van soort hondenuitlaatpark, niet mooi maar groot en handig)

Dufton (in de buurt van Appleby in Westmoorland)
Brow farm
Dufton
tel. 0044-17683-52865
e-mail: wmswinbank@farmersweekly.net
http://www.browfarm.com/
(aan rand van dorp, kamer begane grond met eigen ingang)

Durham
Chestnut villa
Durham, Stonebridge gardens
Mrs Lesley A. Mawhinney
tel: 0044-191-3831449
e-mail: martin_lee@blueyonder.co.uk
http://yleecoyote.myby.co.uk/
(circa 2 km buiten Durham, niet echt in het groen maar heel rustig)

Helmsley
Laskill Grange
Sue Smith
tel. 0044-1439-798268
e-mail: suesmith@laskillfarm.fsnet.co.u
www.laskillgrange.co.uk
(circa 5 km noordelijk van Helmsley, prachtig gelegen, eigen huisje)

Gebruikte wandelboekjes: pathfinder guide over

Bluey in Engeland

Bluey in Engeland op een "stile"

Bluey en Joske (niet in Engeland, misschien in de toekomst)

 

Uw vakantie verhaal ook op deze site?
mail ons tekst en foto's