ď If you pick up a starving dog and make him prosperous, he will not bite you ; that is the principle difference between a dog and a man.ď
Mark Twain

 

Verhaal Arnoud en Altai (de Tibetaanse Mastiff)

(Ingezonden door Arnoud ten Haaft)

Tijdens een NKBV Vreemde Voettocht vonden we september 2002 een zwaar ondervoedde pup van ongeveer 6 maanden oud en amper 10 kg zwaar !!! Een zak met botten in een dikke zachte vacht. Hij liep helemaal alleen in de Altai Nuruu (Gouden Bergen) in het Noord Westen van MongoliŽ op nog geen 10 km van de Russische grens, jagend op sprinkhanen. Na het enthousiaste hondje drie gelukkige dagen bij ons te hebben gehad, konden we hem niet nog een een keer achterlaten, we besloten te proberen hem mee naar Nederland te nemen. Z'n nieuwe naam Altai was snel gevonden. Hij zou de de ijzige Mongoolse winter van -35įC in zijn conditie zeker niet hebben overleeft.

Het regelen van inentingspapieren, een gezondheidsverklaring van de Veterinaire Inspectie, en tickets kostte 2 dagen, veel twijfel, een hoop geregel, en wat Dollars. De lange vluchten van Ulaangom, naar Ulanbaatar, Beijing, Moskou, en Amsterdam liet hij gelaten over zich heenkomen in een veel te kleine roze "caviakooi". 
Eenmaal terug in Nederland bleken we een Tibetaanse Mastiff in huis gehaald te hebben. In het Mongools wordt het ras overigens 'Banchar' genoemd. Het is daar dť waakhond van de Nomaden. Ze bewaken de kuddes tegen wolven, beren, en veedieven. Het zijn dus nog echte oersterke werkhonden. De vlekje boven de ogen zijn kenmerkend voor de "Mongoolse vieroog", zelfs als ze slapen lijkt het daardoor of ze liggen te waken.

Inmiddels is hij uitgegroeid tot een stevige hond van zo'n 30 kg met een schouderhoogte van 60 cm. Dat is wat aan de kleine kant voor een Tibetaanse Mastiff reu, maar dat is waarschijnlijk een gevolg van z'n ondervoedde periode. In de pre-communistische tijd had MongoliŽ nauwe banden met de Boedistische kloosters Tibet. Recent is MongoliŽ door de Dalai Lama uitgeroepen tot het 2e Boedistische Moederland. Dat de Tibetaanse Mastiff bij de nomaden in MongoliŽ nog volop voorkomt is dus niet zo vreemd.

Altai heeft in het paasweekeinde voor het eerst met een hondenrugzak (een 10 jaar oud ding van Eagle Creek) vier dagen gelopen met voer voor 2 honden tijdens een geweldige paalkampeertocht ten zuiden van Breda. Hij gaat waarschijnlijk deze zomer mee naar Baffin Island (Nunavut, Canada).
In verband met de aanwezigheid van ijsberen in dit gebied wordt het aangeraden een hond mee te nemen om ons voor ijsberen te waarschuwen. IJsberen schijnen volgens onze lokale outfitter een bloedhekel te hebben aan blaffende honden, ze gaan er voor uit de weg. Een goede waakhond bij de groep, en vooral s' nachts in het kamp zou wel eens ons beste anti-ijsberenmiddel kunnen zijn. Ik ben dit nog aan het navragen bij de parkwachters van Parcs Canada. Ook hij zal dan de komende maanden flink moeten trainen om z'n eigen rugzak met eten voor 14 dagen te kunnen dragen !!! 

Een minpuntje is dat de KLM ons een poot probeert uit te draaien, het ticket voor Altai zou meer moeten gaan kosten dan ons "mensenticket". Verder vinden we dat iedereen in de groep het goed moet vinden dat er een hond mee gaat. 

 

Altai

Altai

Altai

Altai

Mongoolse postzegel

Uw vakantie verhaal ook op deze site?
mail ons tekst en foto's