"  If animals could speak, the dog would be a blundering outspoken fellow; but the cat would have the rare grace of never saying a word too much " 
Mark Twain

 

Les Deux Caps, Côte d'Opale, Frankrijk mei 2016

GR120
Met de Italiaanse kustwandelingen in Ligurië nog vers in het geheugen bezochten we een week later, in het Pinksterweekend, de Franse Opaalkust tussen Boulogne-sur-Mer en Calais. Dit gebied wordt Les Deux Caps genoemd en deze naam slaat op de beide drukbezochte beroemde kappen; Cap-Blanc-Nez en Cap-Gris-Nez. Langs de kust loopt de GR120, de route is niet altijd even duidelijk gemarkeerd maar wel redelijk goed te volgen. Een zeer gevarieerde wandelroute over het strand, door de duinen, over de beide kappen, door verschillende dorpjes en langs vele - vaak restanten van - betonnen bunkers uit de oorlog.  Bij het Tourist Info Center in Boulogne-sur-Mer is een gratis kaartje te verkrijgen waarmee je voldoende uit de voeten kunt. De route tussen Boulogne-sur-Mer en Calais wordt op deze kaart in negen etappes opgedeeld en loopt van Pointe de la Crèche over een kleine 36 km naar Sangatte. Wij gebruikten naast de gratis kaart nog een gratis app op de smartphone als hulpmiddeltje met een gedownloade GPX van de route. Aangevuld met een A4-tje met de bushaltes en vertrektijden konden we op pad.

Bus.
Onze eerste dagtocht startte tegenover camping Le Napolèon, op Pointe de la Crèche waar ook de bus zo ongeveer stopt. Wij besloten gewoon te gaan lopen en onderweg te bekijken hoe vlot het ging en hoever we zouden komen. Na twee of drie van de negen etappes zouden we dan met de bus terug gaan. Voor de hele 36 km hadden we twee halve dagen en één hele dag uitgetrokken en dat was uiteindelijk prima te doen. De markering van de GR120 was nog wel aanwezig maar, met name in de dorpen, niet altijd even duidelijk aangegeven. In feite kan het niet missen aangezien de route eigenlijk steeds langs de kust loop dus als we de markering even kwijt waren dan pikten we die buiten het dorp wel weer op. Het appje met de GPX was was een uitkomt moet gezegd, bij twijfel hebben we die een paar keer geraadpleegd. Lastiger was het wanneer de route over het strand liep waar de honden niet op mochten en dat was bij een aantal dorpen het geval. Op een gegeven moment hebben we het verbod maar genegeerd want dat deden de Fransen zelf ook; er waren best veel honden op het strand. In het hoogseizoen zal er zeker strikt gehandhaafd worden denken wij maar in mei was van controle en handhaving helemaal geen sprake. In het dorpje Audresselles hadden we er zo'n 14 km op zitten en na een kop koffie op een terrasje zochten we de bushalte op. Bij het instappen vroeg de chauffeur waar we de muilkorven hadden..... deze hadden we wel maar niet bij ons in de rugzak, we hadden er nooit aan gedacht dat in Frankrijk de honden een muilkorf moesten dragen in het openbaar vervoer. Nadat we een poosje ons 'dat wisten we niet gezicht' hadden opgezet mochten we toch instappen maar de chauffeur was 'not amused'.

Liften.
We vervolgden onze route de volgende dag waar we de eerste dag gestopt waren. Onze camper lieten we achter in Audresselles waar we aan het eind van de dag zouden terugkeren met de bus. Van de verschillende dorpen waar de route doorheen loopt vonden wij trouwens Audresselles het mooist, dit kwam natuurlijk ook wel door de gezellige markt in het dorpscentrum met allerlei streekproducten en de volle terrassen her en der. We passeerden na zo'n 7 km lopen de eerste kap; Cap-Gris-Nez. Het was helder weer en de Engelse kust was dan ook duidelijk te zien. De verschillende informatieborden op het uitkijkpunt vertellen wat je zoal ziet aan de overkant, leuk maar je moet wel adelaarsogen hebben om iets te herkennen. Cap-Gris-Nez wordt, zoals we wel verwacht hadden, erg veel bezocht. Wij zijn dan ook vrij snel verder gelopen richting het volgende dorp; Wissant, waar onze route lange tijd over het strand liep. De honden houden daar wel van; lekker door het water rennen. Na pakweg 18 km bereikten we de klim naar Cap-Blanc-Nez maar deze bewaarden we voor de laatste dag. Het was hier namelijk nog veel drukker dan op Cap-Gris-Nez en we dachten dat het wellicht de volgende ochtend rustiger zou zijn als we een beetje op tijd zouden vertrekken. Voor de bushalte moesten we het vlakbij gelegen dorpje Escalles in waar we nog een poosje moesten wachten op de laatste bus van de dag. De bus maakt hier een rondje over een plein werd ons verteld maar de chauffeur van een enorme Belgische toerbus meende dat hij hier wel even kon parkeren en blokkeerde de toegang voor de lijnbus. De chauffeur van de lijnbus deed er niet moeilijk over, hij sloeg gewoon onze halte over! Dat was een probleempje voor ons want het was toch echt de laatste bus van de dag! Er zat niets anders op dan terug te liften net zoals vorig zomer in de Queyras. Dat liften ging erg goed in Frankrijk was onze ervaring en ook nu ging het weer voortreffelijk. De Fransen laten je echt niet lang staan en na twee keer overstappen was ik (Marco) bijna gelijk met de bus in Audresselles waar de camper stond. Alleen Ageeth en de honden moesten nog even opgehaald worden.

Massaal.
Het laatste deel over de hoogste kap, Cap-Blanc-Nez, hadden we bewaard voor de derde dag. Ons idee op zich was goed, het was 's morgens nog lang niet zo druk als de middag ervoor maar van rust was toch echt geen sprake. Mede door de tweede parkeerplaats hogerop waar veel meer auto's stonden en de kap per voet nog makkelijker is te bereiken was het boven op de kap erg druk. Zoals op zoveel toeristische trekpleisters zijn de sporen die de massa's mensen achterlaten duidelijk zichtbaar; er lag zelfs toiletpapier aan de druk bewandelde paden! De hele kap is vergeven van de hekken en draden om te voorkomen dat men overal gaat rondstruinen. We meenden zelfs een bordje te zien waarop stond dat honden verboden waren maar, net als zovelen, keken we de andere kant even op. Na de korte klim naar boven en een snel rondje uitzichtpunten waren wij al snel uitgekeken en pikten we de vervolgroute langs de kust op richting het laatste dorp: Sangatte. Wij denken dat dit de oude GR120 route was maar er was geen markering meer en het pad loopt op een gegeven moment dood in Sangatte. De terugweg naar de parkeerplaats hebben we via de alternatieve route gelopen om de massa enigszins te ontwijken. Deze extra lus liep iets meer door het binnenland aan de andere zijde van de doorgaande weg, de D940, wat verder weg van de kust naar Le Mont d'Hubert en was zeker de moeite waard. De route volgt hier de GR145 en de GR120 Deviation (=afwijking), blijkbaar is dit de nieuwe GR120 route. Volgens de kaart volgt de GR120 toch echt de kustlijn maar de markeringen via het alternatief zijn veel beter aangegeven, ook de gedownloade GPX route ging daar langs trouwens. De afdaling van Mont d'Hubert naar Haute Escalles is werkelijk prachtig en eenmaal aangekomen aan de andere zijde van het dorp Escalles volgde nog het laatste stukje naar de inmiddels volle parkeerplaats. Met de extra lusje erbij telden we toch nog zo'n 12 km.

kaart1.png (201249 bytes)

Camping:
Camping Le Napoléon
Boulogne-sur-Mer

App:
Locus Map Free - Outdoor GPS 
(GPX van de GR120 is te vinden op de site wandelenlangskusten.eu)

Kaart:
Gratis kaart te verkrijgen bij het Tourist Info Center in Boulogne-sur-Mer
Downloaden kan ook: Google eens op 'toeristische kaart les deux caps'
[ voorbeeld hier ]

De gelopen route:

dag 1:
Camping Le Napolèon - Pointe de la Crèche - Wimereux - Pointe de la Rochette - Pointe aux Oies - La Slack (riviertje) - Ambleteuse - Audresselles

dag 2:
Audresselles - Pointe de Nid de Corbet - Pointe du Riden - Cap-Gris-Nez - Pointe de la Courte Dune - Wissant - Le Petit Blanc Nez - Cran d'Escalles - Escalles

dag 3:
Escalles - Cran d'Escalles - Cap-Blanc-Nez - Sangatte - D940 oversteken - langs le Fond Pignon (meertje) - Mont d'Hubert - Haute Escalles - Escalles